ΛΕΓΕΩΝΑΡΙΟΣ

Τραγούδι του Βασίλη για τον τραγικό Λεγεωνάριο

(ξέρετε αυτόν που πιάνει ο Οβελίξ και τον ταράζει στις φάπες πριν τον εκτοξεύσει ημιαναίσθητο σε αλλο
πλανήτη)

Λεγεωνάριος χρόνια και χρόνια
μόνος κι ασήμαντος παλιοσειρά
θεριά Γαλάτες με λιώσαν στη φάπα
"Καταταχτείτε" μας λέγαν παλιά

Και θα πάρετε 'να κλήρο χωραφάκι γόνιμο
μια Γαλάτισσα για σκλάβα και συσσίτιο μόνιμο

Και θα πάρουμ' ένα κλήρο χωραφάκι γόνιμο
μια Γαλάτισσα για σκλάβα και συσσίτιο μόνιμο

Από το "φόρα, φόρα" αυτό το κράνος
τα μαλλάκια μου σκορπίσανε στη γη
οι πατάτες μπλουμ και τα φασόλια βάρκες
ξεφτίλα Καίσαρα να σ' είχα μια στιγμή

Λεγεωνάριος χρόνια και χρόνια
είπα "αϊ σιχτίρ", τα μούντζωσα πια,
απ' τις γιορτές τα μνημεία ηρώων
φεύγει θυμιάμα, μα δεν με ακουμπά

Τα μπλα-μπλα για pax romana
mare nostrum κλπ
βρήκα μέρος και τα γράφω
σφόδρα καλλιτεχνικά

Τώρα αξύριστος κλωτσάω ντενεκέδια
σε κουφάλες δέντρων αναπαύομαι
κι όσο για την δόξα που 'λεγα να πάρω
δεν βαριέσαι αδερφέ δεν βιάζομαι