Θα ξαναέβαφα γαλάζια την θάλασσα ..

Πρώτη φορά που την είδα, στεκότανε, τη νύχτα εκείνη που η Ρώμη καιγότανε…

Προσπαθούσα μέρες να καταλάβω ποια είναι αυτή η τόσο ελκυστική   γκόμενα που την είδε πρώτη φορά την νύχτα που ο Νέρωνας  έκαιγε την Ρώμη και του έχει μείνει ακόμα στο μυαλό . Έκατσα και το σκεφτικά το πράγμα ,μου πήρε ώρα , καθότι η διανόηση είναι δύσκολο πράγμα για αγύμναστο μυαλό (έλα μωρέ τώρα που θα κάθομαι να σκέφτομαι τώρα) ,προσπαθώντας και εγώ σαν σύγχρονος Θησέας να ακολουθήσω τον μίτο της Αριάδνης προς την σωστή απάντηση , όχι ότι είναι απαραίτητο δηλαδή ένα τραγούδι να έχει νόημα , και το αποδεικνύουν γνωστά λαϊκά άσματα με ναυαρχίδα το «μείνε μαζί μου έγκυος γιατί είμαι πολύ φερέγγυος» αλλά τέσπα ένα τέτοιο τραγούδι φτάνει στην αποκορύφωση όταν έχει και κάποιο νόημα .

Για ποια μιλάει λοιπόν; Αφού απέκλεισα  την ειρήνη , τον πόλεμο (χα αυτό είναι αρσενικό δεν ήταν και πολύ δύσκολο να φύγει)την επανάσταση , την αντίσταση , την κακία , την γυναίκα , τον φούρναρη της γειτονιάς μου και τον μπασίστα των πιχ λαχ , κατέληξα !

Ε ναι λοιπόν ! Κατέληξα στο ότι μιλάει  για (ΤΑΝ ΤΑΝ) την απληστία και την διαφθορά !(τώρα νιώθω περήφανος για μένα) αυτές οι δύο αδερφές είναι που υποκινούν τους πολέμους , και  πυροδοτούν της μεγαλύτερες επαναστάσεις όταν θεριεύουν υπερβολικά. Και ο τελευταίος στίχος   είναι για να μας θυμίσει ότι πάλι η απληστία ξεκίνησε νέα σταυροφορία  στην μέση ανατολή, αλλά who cares που λέει και ο ποιητής (ναι, παίρνει τον τίτλο του ποιητή με αυτό το τραγούδι) .

Θα ξαναέβαφα γαλάζια την θάλασσα που λες φιλαράκι, όχι γιατί  δεν είναι ήδη , όσο και να την βρομίσουμε γαλάζια θα μένει, αλλά γιατί μόνο αυτό θα άφηνε ίδιο σε αυτόν τον κόσμο που είναι «γεμάτος από σκατά» όπως έχει πει και ο ίδιος.

Απολαύστε υπεύθυνα   

Κεμαλ

Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που πίστεψε πως θ' αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, στη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά 'κεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, κι απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που απ' τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...

Πώς θα ήταν κάθε ιστορία, αν τη βλέπαμε και από την πλευρά του άλλου;

Και δεν εννοώ μόνο τα παραμύθια, αλλά γενικότερα τη ζωή.

Διαβάστε το επόμενο "διαφορετικό"παραμύθι:
Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του λύκου

Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό.
Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό.Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που είχε παρατήσει ένας κατασκηνωτής, άκουσα βήματα.Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα ένα μικρό κορίτσι να έρχεται από ένα μονοπάτι, κρατώντας ένα καλάθι. Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή γιατί φορούσε αστεία ρούχα ολοκόκκινα, και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με μια κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν.
Φυσικά, την σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Την ρώτησα ποια ήταν, πού πήγαινε, από πού ερχόταν κλπ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά, που πήγαινε να την επισκεφθεί και να της πάει φαγητό.Έδειχνε βασικά έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε ύποπτη μ' αυτά τα ρούχα. Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει έτσι, χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη αστεία.Την άφησα να συνεχίσει αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι της γιαγιάς της. Όταν συνάντησα την συμπαθητική γριούλα, της εξήγησα το πρόβλημά μου και συμφώνησε ότι η εγγονή της χρειαζόταν ένα μάθημα. Η γριούλα συμφώνησε να κρυφτεί ώσπου να την φωνάξω.
Έτσι, κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι. Όταν έφτασε το κορίτσι, την κάλεσα να μπει στην κρεβατοκάμαρα όπου βρισκόμουν στο κρεβάτι ντυμένος σαν τη γιαγιά.Το κορίτσι ήλθε, με τα κόκκινα μαγουλά της, και είπε κάτι άσχημο για τα μεγάλα μου αυτιά. Με είχαν προσβάλει κι άλλοτε και έτσι προσπάθησα να πω κάτι θετικό. Είπα ότι, ίσως, τα μεγάλα μου αυτιά, μου επέτρεπαν να την ακούω καλλίτερα. Δηλαδή έδειχνα ότι την συμπαθούσα και ήθελα να προσέχω αυτά που λέει.
Αλλά έκανε άλλο ένα καλαμπούρι για τα γουρλωτά μου μάτια. Τώρα καταλαβαίνετε πώς άρχισα να αισθάνομαι γι' αυτό το κορίτσι, που έβαζε ένα ευγενικό προσωπείο, αλλά ήταν τόσο κακοήθης. Παρ' όλα αυτά, έχω την τακτική να γυρίζω και το άλλο μάγουλο, και της είπα ότι τα γουρλωτά μου μάτια με βοηθούν να την βλέπω καλλίτερα.
Η επόμενη προσβολή στ' αλήθεια με νευρίασε. Έχω κάποιο σύμπλεγμα για τα μεγάλα μου δόντια κι αυτό το κορίτσι έκανε μία προσβλητική παρατήρηση.
Ξέρω ότι θα έπρεπε να μην χάσω την ψυχραιμία μου, αλλά πήδηξα από το κρεβάτι και της φώναξα πως τα μεγάλα μου δόντια ήταν χρήσιμα για να την φάω καλλίτερα.
Τώρα ας είμαστε ειλικρινείς, κανείς λύκος δεν θα έτρωγε ποτέ ένα κορίτσι, όλοι το ξέρουν αυτό, αλλά αυτό το τρελλοκόριτσο άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω ουρλιάζοντας κι εγώ προσπαθούσα να την φτάσω για να την ηρεμήσω. Έβγαλα και τα ρούχα της γιαγιάς, αλλά αυτό φάνηκε να χειροτερεύει τα πράγματα.
Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε με δυνατό κρότο και ένας μεγαλόσωμος τύπος στεκόταν εκεί με το τσεκούρι του. Τον κοίταξα και κατάλαβα ότι είχα βρει τον μπελά μου.
Υπήρχε ένα ανοιχτό παράθυρο πίσω μου και την κοπάνησα.
Θα ήθελα να μπορούσα να πω πως εδώ τελειώνει η ιστορία. Όμως, αυτή η γριούλα γιαγιά ποτέ δεν είπε την δική μου πλευρά της κατάστασης.
Σύντομα κυκλοφόρησε η φήμη ότι ήμουν κακός και μοχθηρός. Όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν. Δεν ξέρω τι έγινε το κοριτσάκι με τα αστεία κόκκινα ρούχα, όμως, εγώ δεν έζησα από τότε καλά. Έτσι αποφάσισα να σας γράψω την ιστορία μου.

Με εκτίμηση
Ο λύκος

Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός ξεκινούν από την ιδέα ότι δίκιο υπάρχει μόνο στη μία πλευρά. Αυτό είναι το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του δυσφημισμένου λύκου

αυτό μου ήρθε κάποτε με mail .

Φυσάει κόντρα..

Φυσάει κόντρα που λέει και ο μεγάλος ,αλλά δεν νοιάζονται και πολλοί , δεν τρέχει τίποτα θα πεις τώρα , συμβαίνουν αυτά εμείς να είμαστε καλά και τα/οι υπόλοιπα/οι δεν γαμιέται και περνάει που λες φιλαράκι μου η μέρα και περνάει και η επόμενη , και μετά ΤΣΟΥΠ κάθετε η στραβή και έφτασε η μέρα που πληρώνεις εσύ και λες ρε παιδιά τι έγινε πως μας σκίσανε έτσι πρέπει κάτι να κάνουμε όλοι μαζί αλλά κανείς δεν νοιάζεται και όλοι λένε δεν γαμιέται δεν έτυχε σε μένα δεν είναι η μέρα μου σήμερα, και εσύ τους λές ναι ρε φίλε αλλά μπορεί να είναι αύριο η μέρα σου και αυτοί σου απαντάνε ναι μπορεί, αλλά δεν είναι σήμερα και περνάνε οι μέρες και τίποτα δεν γίνετε και εγώ κατάφερα τον στόχο μου να μην βάλω καμία τελεία εκτός από αυτήν εδώ : .

Summer wine

I walked in town on silver spurs that jingled to
A song that I had only sang to just a few
She saw my silver spurs and said lets pass some time
And I will give to you summer wine
My eyes grew heavy and my lips they could not speak
I tried to get up but I couldn΄t find my feet
She reassured me with an unfamiliar line
And then she gave to me more summer wine
When I woke up the sun was shining in my eyes
My silver spurs were gone my head felt twice its size
She took my silver spurs a dollar and a dime
And left me cravin΄ for more summer wine



Strawberries cherries and an angel΄s kiss in spring
My summer wine is really made from all these things
Take off your silver spurs and help me pass the time
And I will give to you summer wine

25 Μαρτίου.

Εθνικιστής δεν είμαι . συνθήματα όπως πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θάνε , καιρός γάρ εγγύς , έσετε ήμαρ etc , δεν με αγγίζουν , συγκεκριμένα με αναγουλιάζουν. Πομπώδης παρελάσεις και εμβατήρια δεν μου ‘καναν και μεγάλη εντύπωση ποτέ έτσι και αλλιώς .
Αυτό που με εκνευρίζει όμως είναι η εκμετάλλευση των συμβόλων της πατρίδας μου, για μικροπρεπείς σκοπούς, από άτομα, κόμματα και οργανώσεις, ειδικά όταν η βρομιά που αναβλύζουν μυρίζει από χιλιόμετρα μακριά.
Αν έρθει η ώρα , ο καθένας θα σηκώσει την Σημαία του και θα κάνει αυτό που πρέπει να κάνει για να προστατέψει το σπίτι του και την πατρίδα του, μέχρι τότε αφήστε τα κάτω γιατί λερώνονται και χάνουν την δύναμη τους , δεν είναι αυτοί ποιο πολύ Έλληνες από τους υπόλοιπους από εμάς.

Κωνσταντίνος Ηλιάκης